شهرام گيل آبادي مدير سابق راديو جوان سال گذشته يکي از جنجالي ترين چهره هاي سال هاي اخير در حوزه راديو بود. گيل آبادي که به رغم دفاع عزت الله ضرغامي از عملکردش به دليل حجم انتقادهاي گسترده از دولت نهم، از مديريت يکي از پرمخاطب ترين راديوهاي ايران کنار رفت، بلافاصله پس از منصوب شدن به سمت مديريت مرکز هنرهاي نمايشي، به سمت آماده کردن مقدمات راديو نمايش پيش رفت و مدعي شد اين راديو به پرمخاطب ترين راديوهاي ايران تبديل خواهد شد. شهرام گيل آبادي از اوايل خرداد با حکم حسن خجسته به عنوان مدير مرکز هنرهاي نمايشي راديو منصوب شد. اگرچه زمان کمي از منصوب شدن او به اين سمت گذشته، اما او در اين مدت بيکار ننشسته و دو جشنواره مونولوگ و کلمه الله را برگزار کرده است. با همين انگيزه گفت وگويي با او انجام داده ايم. براي اولين سوال سراغ ترديدهايي رفتيم که او قبل از پذيرفتن اين سمت داشت، اما او در پاسخ به ما گفت دلايلش کاملاً شخصي بوده، ولي در رسانه ها به اشتباه مطرح شد. او در اين گفت وگو از زمان افتتاح راديو نمايش و برنامه هاي متنوعي که خواهد داشت صحبت کرد و اينکه با راه اندازي آن يک راديوي پرمخاطب و مردمي خواهيم داشت، اگرچه ادعاي او خيلي بزرگ است، اما با سابقه يي که او در راديو تهران و راديو جوان دارد و از راديوي منفعلي همچون جوان توانست راديويي جنجالي با نقدهاي کوبنده بسازد و اين شبکه را به عنوان پرشنونده ترين شبکه راديويي در ميان دل مردم جا کرد، اين ادعاي او قابل تامل است. يکي از ويژگي هاي گيل آبادي اين است که به برنامه ساز، گوينده و... خود اعتماد مي کند و اجازه رشد مي دهد. مي توان گفت بسياري از گويندگان موفق راديو جوان، موفقيت خود را مرهون گيل آبادي هستند.گفت وگوي ما را با او مي خوانيد.

---

-براي شروع گفت وگو مي خواهم از ترديدي بفرماييد که قبل از آمدن به مرکز هنرهاي نمايشي راديو داشتيد. چه شد به اين ترديدها پايان داديد و اين سمت را پذيرفتيد؟

من خيلي زود مسائل را فراموش مي کنم و نمي دانم شما از چه ترديدي صحبت مي کنيد ولي پشت هر تغيير و تحولي، مسلماً انگيزه هايي وجود دارد و حتماً مسوولان سازمان صدا و سيما هم ايده ها و انگيزه هاي خود را داشتند. رئيس سازمان و معاون صدا هم در جلسات مختلف انگيزه هاي خود را بيان کرده اند که البته من عين جملات را به خاطر ندارم.

اما چرا بارها گفته ام هيچ وقت قصد ورود به مديريت هنري را نداشته ام؟ بنا به دلايل شخصي بود، چراکه مطالبات هنرمندان به دو دليل زياد است. هنرمندان قشر حساس و نکته بيني هستند و ملاک هاي ارزيابي يک هنرمند با آدم هاي ديگر فرق دارد و ديگر آنکه رسيدگي به موضوعات هنري نيازمند وقت، انرژي و منابع کافي است. از سوي ديگر در بحث هنر در نگاه و سياستگذاري فرهنگي مشکلات اساسي داريم، به همين خاطر مطالبات اساسي روي هم انباشته شده و مديريت فرهنگي هنري را سخت کرده است.دليل دوم من علاقه مندي ام به دو حوزه رسانه و درس و دانشگاه است. در حوزه رسانه من يک برنامه ساز هستم و به طور طبيعي تعامل من در حوزه برنامه سازي است. اين حوزه جدي است و دوست دارم به صورت علمي طرفش بروم. حوزه دانشگاه را هم به جد دنبال مي کنم و در طول سال هاي کاري ام فعاليتم در دانشگاه قطع نشده است.به همين دلايل دوست نداشتم به وادي هنر به خصوص هنر نمايش و دراماتيک وارد شوم، چرا که مطالبات آن اين همه انباشت دارد. البته چه در حوزه رسانه و هنر و چه در حوزه خارج از رسانه و هنر همه مطالبات به شکلي زنجيره يي دست به دست هم مي دهند. متاسفانه نگاه بي ميلي به سمت هنر، نگاهي بلاتکليفي، غيرفرهنگي و سياستگذاري نشده به وجود مي آورد. اگر ترديدي هم براي وارد شدن به اين حوزه داشتم شخصي بود، اما در رسانه ها به اشتباه مطرح شد و دلايل ديگري نداشت.

-با وجود گذشت چند ماه از مديريت شما در اين مرکز، الان چه نظري داريد؟

مجموعه پتانسيل فوق العاده بالايي دارد. اگر مشکلات و مطالبات انباشت شده حل شود؛ مي تواند به مجموعه يي کارا و اساسي تبديل شود و ما سعي مي کنيم مشکلات را حل کنيم.

-فکر مي کنيد مشکلات اين مجموعه تا چه زمان حل شود؟

مشکلات سه دسته هستند. دسته اول مشکلات داخلي است که بازتعريف برخي آيين نامه ها و تعاريف مي تواند اين مشکلات را حل کند. مشکل دوم در نگاه سازماني است که نسبت به اين بخش وجود دارد. مسوولان سازمان بايد در مورد اين نگاه فکر کنند و راه حل هاي جدي براي آن مشخص شود. مثلاً زحمات جدي که همکاران من مي کشند، خيلي جدي گرفته نمي شود. يک بازيگر براي رسيدن نقش در سينما، تلويزيون، تئاتر و راديو تلاش زيادي مي کند. در اين تلاش تفاوتي نيست و فقط مديوم هاي آن فرق مي کند، حتي از بازيگر در راديو امکانات متعدد بدني و حسي گرفته مي شود. بنابراين کارش خيلي سخت تر مي شود، اما مسائل مالي و نوع نگاه ما به اين فضا متفاوت از سينما، تئاتر و تلويزيون است. اين نگاه ها بايد اصلاح شود. هنرمندان زيادي با عشق در اين مجموعه کار مي کنند، اما به آنها بي مهري و جفا مي شود. البته در صحبت رئيس سازمان اهميت به نمايش هاي راديويي سريالي و تک قسمتي و ضرورت آن مطرح شده است. معاون صدا هم در مراسم اختتاميه جشنواره مونولوگ ها درباره رشد و توسعه راديو و نياز به يک فضاي بنيادي به عنوان هنر نمايش صحبت کرد.

بنابراين رفتن به سمت راديو نمايش؛ يعني اهميت جدي دادن به اين فضا. به نظرم نگاه مالي نسبت به اين فضا بايد تغيير کند. البته تمام معاونت هاي سازمان به ما کمک مي کنند تا اين فضا اصلاح شود، اما اين فضا نياز به نگاه اساسي دارد تا مشکلات حل شود.سومين حلقه خارج از سازمان است و اين حلقه بسيار عمده و اساسي است و بايد در مورد آن فکر کنيم. بايد تعامل خود را با حوزه هاي حرفه يي ديگر برقرار کنيم. بچه هاي ما مجموعه توانمندي تشکيل دادند که شايد تاکنون از 20درصد استفاده شده است. ما افرادي مثل ژاله علو، احمد آقالو، ثريا قاسمي، مهين نصري، صدرالدين شجره، ميکائيل شهرستاني، محمد و علي عمراني و... با توانمندي هاي بالا داريم، اما کمترين بهره را از توان آنها برده ايم. سعي مي کنيم با تحقق اهداف خود از توان اين دوستان بيشتر استفاده کنيم.

-شما اشاره به تعامل مراکز خارج از سازمان کرديد. تاکنون با کدام يک از مراکز تعامل کرده ايد؟

رسانه براي فضاي حرفه يي کشور مي تواند نقش محوري و اساسي داشته باشد و ما با افتتاح راديو نمايش مي توانيم با مراکز حرفه يي نمايش فضاي حرفه يي ايجاد کنيم و از توانمندي ها در يک سياستگذاري درست بهره ببريم.

ما اولين جلسه شوراي سياستگذاري راديو نمايش را با حضور مسوولان مرکز هنرهاي نمايشي برگزار کرديم. روساي مراکزي چون هنرهاي نمايش ارشاد، حوزه هنري سازمان تبليغات، تئاتر انقلاب و دفاع مقدس و سازمان فرهنگي هنري شهرداري را دور يک ميز جمع کرديم تا با يک تعامل مثبت سياستگذاري کنيم تا رسانه نقش محوري خود را بازي کند و از اين قدرت براي همسو کردن فضاي نمايشي، سياست هاي سينمايي و نمايشي کشور بهره ببريم.

-چندي پيش از سوي معاون صدا اعلام شد راديو نمايش در دهه فجر افتتاح مي شود. شما چه اقداماتي در اين باره انجام داده ايد و آيا در اين زمان اين شبکه افتتاح مي شود، چرا که امسال قول راه اندازي چند شبکه ديگر هم داده شده، اما هنوز اتفاق نيفتاده است؟

ما وظيفه يي را که برعهده مان گذاشته اند، انجام داده ايم. چشم اندازها و ضرورت راديوهاي نمايش را نوشتيم. برنامه ساختارهاي جديد را براي اين شبکه ارائه داديم، حتي جدول پخش برنامه هاي پيشنهادي برنامه هاي راديو نمايش را تدوين و ارسال کرده ايم. کارهاي سازماني انجام شده است. به لحاظ داخلي هم در حال ساماندهي هستيم. طرح هايي نو براي راديو نمايش ارائه شده و برخي برنامه ها مراحل پيش توليد خود را سپري مي کنند. ما خود را براي يک راديوي پرمخاطب و مردمي آماده مي کنيم و منتظر يک حرکت جدي هستيم. از ظرفيت بالاي خود در گويندگي، کارشناس مجري و... که در اين مجموعه داريم، استفاده مي کنيم. قصد داريم در راديو نمايش يک فضاي نقد را ايجاد کرده تا ظرفيت نقدپذيري را بالا ببريم و آن را به مردم منتقل کنيم. البته اين نقد فقط تخصصي و ساختاري نيست، بلکه به زمينه هاي ديني، روانشناسي، جامعه شناسي و... توجه مي شود. همچنين مي خواهيم موسيقي ما خاص و جدي باشد. نگاه ما به گويندگي پخش و حتي آرم استيشن ها هم نمايشي خواهد شد. به هر حال ما به دنبال شبکه يي پرمخاطب و مردمي هستيم؛ شبکه يي که به لحاظ جذابيت نمايش حرف خود را به مردم منتقل مي کند.هدف ما تربيت کارگردانان، بازيگران و منتقدان متبحر است. شک نکنيد اين پتانسيل به مناسبت سي امين سالگرد انقلاب افتتاح مي شود.

چند تاريخ را مشخص کرده ايم و به مسوولان گفته ايم، اما دوست دارم قبل از بهمن ماه افتتاح شود، چرا که مي توانيم از پتانسيل بهمن در جهت نشر سياست هاي واحدي که براي اين شبکه تعريف مي شود، استفاده کنيم.

- اشاره به موسيقي خاص براي راديو نمايش کرديد، در اين باره بيشتر توضيح بدهيد؟

موسيقي ما به طور طبيعي مختص خودمان مي شود. از موسيقي هاي کلاسيک، ارکستر فاخر، سنتي هاي قوي و پاپ شناسنامه دار استفاده مي کنيم. قصد داريم فضاي موسيقي خاص خود را براي برنامه سازان تشريح کنيم تا مورد استفاده جدي قرار بگيرد.

- شما اشاره کرديد راديو نمايش پرمخاطب و مردمي مي شود، با توجه به تعدد شبکه هاي تلويزيوني و راديويي، آيا مي توانيد اين ادعا را ثابت کنيد؟

به نظرم اين ادعا نيست. اگر به مولفه هاي جدي و اساسي يک راديو و ويژگي هاي آن برگرديم، مي توانيم اين کار را انجام دهيم. در حال حاضر راديوهايي که داريم خيلي خودشان را روي سياق برنامه سازي تکرار کرده اند، اما با توجه به ويژگي، پتانسيل بالا و برنامه هاي متفاوتي که راديو نمايش دارد، مي توان انتظار داشت اين شبکه پرمخاطب و مردمي شود، چرا که دستمايه نمايش را در کار خود دخيل مي کند. به همين دليل شاهد راديويي متفاوت با ساختاري ديگر خواهيم بود.علاوه بر آن نقد صحنه هم داريم و برنامه هاي جذابي همچون «ساعت صفر» که به گفت وگوهاي جذابي حول محورهاي تخيل در سينما، روح گرايي در سينما و تئاتر و... اختصاص دارد، خواهيم داشت. به نظرم اگر از جذابيت هايي که در اختيار داريم، درست استفاده کنيم؛ مسلماً مي توانيم راديويي پرمخاطب داشته باشيم.